XXI wiek – epoka Iphonów, samolotów i internetu. Najnowsze technologie są bardzo przydatne ludziom, i na nieszczęście uzależniają. A im więcej wynalazków, tym rzadziej myślimy o naturalnych sposobach spędzania czasu i wypoczywania. Sport, który kiedyś był tak popularny i normalny, teraz widziany jest oczami kamer. Niedzielne spacery zamieniły się w pasjonujące oglądanie telewizji, a spotkania z kumplami, żeby pograć w „nogę” na wieczorne picie piwa. Zapominamy jednak o konsekwencjach.
Przez lenistwo i brak ruchu skracamy sobie życie i pogarszamy jego komfort. Ruch to balsam na nasze serce i układ krążenia, ponieważ obniża ciśnienie tętnicze, poziom cholesterolu, cukru we krwi oraz utrzymuje ciało w sprawności. Sport zapobiega nadwadze, bólom kręgosłupa, depresji, a nawet nałogom. Ludzie aktywni fizycznie maja nawet więcej ochoty na miłość i są sprawniejsi seksualnie. Krótki spacer bądź trucht pomaga zwalczyć stres, gdyż zmniejsza się wydzielanie hormonów stresu, a wzrasta hormonu szczęścia serotoniny.
Jest tyle możliwości na aktywność fizyczną, że wcale nie trzeba kupować karnetu na siłowni i ćwiczyć razem z całym miastem. Wystarczy trochę potańczyć, wrócić do skakanki z dzieciństwa, wziąć dzieci na spacer, a męża na rower. Sport niekoniecznie musi zabierać mnóstwo czasu, energii i pieniędzy. Ale zawsze warto o nim pamiętać. Nigdy nie zaszkodzi, jedynie pomoże.
Opublikowane wpisy
Sport to zdrowie
Autor admin (#1)
Tour de Pologne
Autor admin (#1)
Tour de Pologne (Wyścig Dookoła Polski) - największy szosowy wyścig kolarski w Polsce; jeden z najstarszych, wieloetapowych na świecie. Do 1992 roku jako wyścig amatorski (wyjątkowo w 1974 roku rozgrywanany w formule open z udziałem zawodowców); od 1993 roku, po przejęciu organizacji przez Czesława Langa, zawodowy. Trasa wyścigu liczy ok. 1200 km, choć w przeszłości bywała dłuższa (w rekordowym roku 1953 kolarze musieli pokonać 2311 km). Wyścig wiedzie przez centralno-zachodnie rejony kraju, od terenów nadmorskich po Karkonosze na południu Polski. Niezmiennie od roku 1999 wyścig kończy górska czasówka z metą na Orlinku w Karpaczu. Pokonanie trasy całego wyścigu zajmuje ok. tygodnia.
Historia
Inauguracja miała miejsce w 1928 roku (w dniach 7-11 września) z inicjatywy Towarzystwa Cyklistów w Warszawie oraz gazety Przegląd Sportowy. Na starcie stanęło 71 kolarzy, a najlepszym z nich w Biegu Dookoła Polski (bo tak się wtedy Wyścig nazywał), po przejechaniu prawie 1.500 km. okazał się Feliks Więcek.
Do wybuchu II wojny światowej odbyły się jeszcze cztery edycje narodowego touru, z których dwie w latach 1937 i 1939 wygrał "Tygrys szos" - Bolesław Napierała.
Pierwsze wyścigi ogromnie różniły się od współczesnych. Etapy były o wiele dłuższe (często na dystansie ok. 300 km), kolarze notorycznie łapali "gumy" na szutrowych drogach, a w celu zaspokojenia głodu przerywali jazdę, by skorzystać z przygotowanych posiłków.
Po wojnie - w roku 1947, dzięki wydawcy prasowemu "Czytelnik", Polskiemu Związkowi Kolarskiemu oraz dziennikarzom, wyścig reaktywowano. Zwycięzcą po przejechaniu zaledwie czterech etapów i 606 km (najkrótsza wersja w historii) okazał się Stanisław Grzelak. Od tego czasu (aż do połowy lat 90. XX wieku) nie udało się jednak uzyskać wyścigowi odpowiedniej rangi. Na przeszkodzie stanęła postawa władz i faworyzowanie innej imprezy kolarskiej - Wyścigu Pokoju. Z tego okresu warto odnotować: triumfy kolarzy zagranicznych - Włocha Francesco Locatelliego (z roku 1949), Belga Rogera Dierckena (z roku 1960), Hiszpana José Luis Viejo (z roku 1972) oraz Belga André Delcroixa (z roku 1974), najdłuższą edycję wyścigu - 2311 km i 13 etapów (w roku 1953) oraz hat-trick zwycięstw Mariana Więckowskiego (w latach 1954-56), co skopiował dopiero Dariusz Baranowski (w latach 1991-93).
Historia
Inauguracja miała miejsce w 1928 roku (w dniach 7-11 września) z inicjatywy Towarzystwa Cyklistów w Warszawie oraz gazety Przegląd Sportowy. Na starcie stanęło 71 kolarzy, a najlepszym z nich w Biegu Dookoła Polski (bo tak się wtedy Wyścig nazywał), po przejechaniu prawie 1.500 km. okazał się Feliks Więcek.
Do wybuchu II wojny światowej odbyły się jeszcze cztery edycje narodowego touru, z których dwie w latach 1937 i 1939 wygrał "Tygrys szos" - Bolesław Napierała.
Pierwsze wyścigi ogromnie różniły się od współczesnych. Etapy były o wiele dłuższe (często na dystansie ok. 300 km), kolarze notorycznie łapali "gumy" na szutrowych drogach, a w celu zaspokojenia głodu przerywali jazdę, by skorzystać z przygotowanych posiłków.
Po wojnie - w roku 1947, dzięki wydawcy prasowemu "Czytelnik", Polskiemu Związkowi Kolarskiemu oraz dziennikarzom, wyścig reaktywowano. Zwycięzcą po przejechaniu zaledwie czterech etapów i 606 km (najkrótsza wersja w historii) okazał się Stanisław Grzelak. Od tego czasu (aż do połowy lat 90. XX wieku) nie udało się jednak uzyskać wyścigowi odpowiedniej rangi. Na przeszkodzie stanęła postawa władz i faworyzowanie innej imprezy kolarskiej - Wyścigu Pokoju. Z tego okresu warto odnotować: triumfy kolarzy zagranicznych - Włocha Francesco Locatelliego (z roku 1949), Belga Rogera Dierckena (z roku 1960), Hiszpana José Luis Viejo (z roku 1972) oraz Belga André Delcroixa (z roku 1974), najdłuższą edycję wyścigu - 2311 km i 13 etapów (w roku 1953) oraz hat-trick zwycięstw Mariana Więckowskiego (w latach 1954-56), co skopiował dopiero Dariusz Baranowski (w latach 1991-93).
W obecnych czasach coraz większy nacisk kładzie się na aktywny wypoczynek. Jest to szczytna idea, ale jak zachęcić do niej młodzież? Istnieje prosta odpowiedź - paintball
Co to jest paintball?
Paintball to rodzaj gry zespołowej polegającej na prowadzeniu pozorowanej walki przy użyciu markerów, tj. urządzeń zbliżonych kształtem i zasadą działania do broni pneumatycznej, które za pomocą sprężonego powietrza, wyrzucają kulki wypełnione farbą na bazie żelatyny spożywczej. Trafienie przeciwnika, podczas którego kulka rozbija się, pozostawiając kolorowy ślad na ubiorze zawodnika, powoduje jego eliminację z gry.
Jakie są rodzaje gier?
W paintballu wyróżniamy następujące rodzaje gier:
Speedball to sportowa wersja gry, odbywa się na ograniczonym siatką polu z przeszkodami, zadaniem zawodników jest zdobycie w limitowanym czasie flagi przeciwnika lub wyeliminowaniu graczy drużyny przeciwnej, przy czym każda z tych czynności jest punktowana.
Woodsball tzn. paintball leśny, odbywa się w wyznaczonej części lasu lub terenie do tego celu przygotowanym, celem jest eliminacja przeciwników lub realizacja określonego zadania.
Wg zwolenników, jest to najbardziej popularna gra w paintballu, ponieważ gra wymaga jak najdokładniejszego odzwierciedlenia pola walki. Gracze doskonale się kamuflują ( ubierają specjalne mundury, matują markery itp. dzięki czemu zlewają się z otoczeniem ) i mogą działać z zaskoczenia. W tej grze zwrócono nacisk na realizm i dokładne odzwierciedlenie pola walki. Zawodnicy w zależności od misji dzieleni są na poszczególne oddziały do których przydzielane są odpowiednie zadania.
PZPN - ogólnokrajowy związek sportowy (stowarzyszenie), działający na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, posiadający osobowość prawną, będący jedynym prawnym reprezentantem polskiej piłki nożnej w kraju i zagranicą.
Od 20 kwietnia 1923 członek FIFA (przyjęcie na pierwszym powojennym kongresie w Genewie), a od 2 marca 1955 członek UEFA (przyjęcie na kongresie w Wiedniu).
Historia
PZPN został założony w dniach 20 i 21 grudnia 1919 w Warszawie (a nie w Krakowie, jak mylnie podają niektóre źródła), podczas 1. zjazdu 31 polskich klubów piłki nożnej (wskutek zaginięcia kartotek nigdy nie ujawniono nazw ich wszystkich - wiadomo jedynie, że z całą pewnością były wśród nich: Cracovia, Wisła Kraków, RKS Kraków, Lechia Lwów, Czarni Lwów, Pogoń Lwów, ŁKS Łódź, Warta Poznań, Koszarawa Żywiec i Polonia Warszawa). Jego protoplastą był - utworzony 25 czerwca 1911 we Lwowie i działający wyłącznie na terenie Galicji - Związek Polski Piłki Nożnej. Uchwałą zgromadzenia założycielskiego siedzibą związku postanowiono ustanowić Kraków (znajdowała się ona tam od 22 grudnia 1919 do 14 stycznia 1928) i stąd zapewne wynika błąd o miejscu inauguracyjnego zjazdu. Pierwszym prezesem piłkarskiej centrali wybrano działacza Cracovii - Edwarda Cetnarowskiego. Ponadto, podczas owego założycielskiego zgromadzenia: przyjęto statut, ogłoszono regulamin 1. Mistrzostw Polski w piłce nożnej (w 1920) oraz dokonano podziału kraju na 5 okręgów piłkarskich (OZPN): krakowskiego, lwowskiego, łódzkiego, warszawskiego i poznańskiego (26 lutego 1922 zatwierdzono powstanie trzech kolejnych: górnośląskiego, lubelskiego i wileńskiego, a 25 lutego 1923 toruńskiego).
Od 20 kwietnia 1923 członek FIFA (przyjęcie na pierwszym powojennym kongresie w Genewie), a od 2 marca 1955 członek UEFA (przyjęcie na kongresie w Wiedniu).
Historia
PZPN został założony w dniach 20 i 21 grudnia 1919 w Warszawie (a nie w Krakowie, jak mylnie podają niektóre źródła), podczas 1. zjazdu 31 polskich klubów piłki nożnej (wskutek zaginięcia kartotek nigdy nie ujawniono nazw ich wszystkich - wiadomo jedynie, że z całą pewnością były wśród nich: Cracovia, Wisła Kraków, RKS Kraków, Lechia Lwów, Czarni Lwów, Pogoń Lwów, ŁKS Łódź, Warta Poznań, Koszarawa Żywiec i Polonia Warszawa). Jego protoplastą był - utworzony 25 czerwca 1911 we Lwowie i działający wyłącznie na terenie Galicji - Związek Polski Piłki Nożnej. Uchwałą zgromadzenia założycielskiego siedzibą związku postanowiono ustanowić Kraków (znajdowała się ona tam od 22 grudnia 1919 do 14 stycznia 1928) i stąd zapewne wynika błąd o miejscu inauguracyjnego zjazdu. Pierwszym prezesem piłkarskiej centrali wybrano działacza Cracovii - Edwarda Cetnarowskiego. Ponadto, podczas owego założycielskiego zgromadzenia: przyjęto statut, ogłoszono regulamin 1. Mistrzostw Polski w piłce nożnej (w 1920) oraz dokonano podziału kraju na 5 okręgów piłkarskich (OZPN): krakowskiego, lwowskiego, łódzkiego, warszawskiego i poznańskiego (26 lutego 1922 zatwierdzono powstanie trzech kolejnych: górnośląskiego, lubelskiego i wileńskiego, a 25 lutego 1923 toruńskiego).
Arnold Alois Schwarzenegger (ur. 30 lipca 1947 w Thal) - austriacko-amerykański kulturysta, aktor i polityk, gubernator stanu Kalifornia. Schwarzenegger urodził się w wiosce Thal na przedmieściach Grazu w Austrii jako syn komendanta policji.
W 1968 przyjechał do Stanów Zjednoczonych i w 1983 otrzymał amerykańskie obywatelstwo. W 1986 ożenił się z prezenterką telewizyjną Marią Shriver, siostrzenicą prezydenta Johna Kennedyego, z którą ma dwóch synów i dwie córki.
Początki kariery
Arnold Schwarzenegger rozpoczął karierę jako kulturysta, wielokrotnie zdobywając nagrody w prestiżowych konkursach: Mr. World, Mr. Universe, Mr. International, Mr. Europe, oraz 7-krotnie Mr. Olympia. Jego muskulatura (wzrost 1,88m, waga 115kg, obwód klatki piersiowej 155cm, obwód w pasie 86cm) w opinii wielu osób zapewniła mu tytuł "kulturysty wszech czasów" ("Mr. Everything"). Karierę aktorską rozpoczął grając w filmie Herkules w Nowym Jorku - 1970, następnie przyszły Conan Barbarzyńca - 1982, Terminator - 1984, Predator - 1987, Gliniarz w przedszkolu - 1990, Pamięć absolutna - 1990, Prawdziwe kłamstwa - 1994, Terminator 3: Bunt maszyn - 2003. Arnold Schwarzenegger w 2003 roku kiedy został gubernatorem Kalifornii skończył z karierą aktorską w ostatnim filmie zagrał w 2004 roku. Ma jeszcze zamiar w 2009 roku zagrać w ostatniej części Terminatora.
Artur Boruc
Autor admin (#1)
Artur Boruc (ur. 20 lutego 1980 w Siedlcach) - polski piłkarz występujący na pozycji bramkarza, reprezentant Polski. Obecnie jest zawodnikiem Celtic F.C.
Na początku kariery bronił bramki w drużynie Juniorów Młodszych Pogoni Siedlce. W 1993 pojechał z juniorami Pogoni na swój pierwszy poważny piłkarski wyjazd - turniej Dana Cup, gdzie zajął drugie miejsce. W sezonie 1995/1996 zadebiutował w seniorskiej drużynie Pogoni w meczu przeciwko Orlętom Łuków. W sezonie 1997/1998 zdobył z Pogonią Wojewódzki Puchar Polski oraz zadebiutował w reprezentacji Polski U-17. W 1999 trafił do Legii Warszawa, gdzie był na zmianę z Wojciechem Kowalewskim bramkarzem drugiej drużyny. Jesienią 2000 trafił w ramach wypożyczenia do drugoligowej drużyny Dolcanu Ząbki, gdzie grał do końca rundy. Wiosną 2001 wrócił na stadion przy ul. Łazienkowskiej, gdzie rozpoczął treningi z pierwszym zespołem Legii. 8 marca 2002 zadebiutował w pierwszej lidze w meczu z Pogonią Szczecin, zmieniając w bramce Radostina Stanewa. Od tego czasu stał się podstawowym zawodnikiem zespołu, który w tym samym sezonie sięgnął po Mistrzostwo Polski oraz Puchar Ligi. W europejskich pucharach zadebiutował 12 sierpnia 2004 meczem pucharu UEFA z FC Tbilisi. W lipcu 2005 został wypożyczony do Celticu, gdzie szybko stał się pierwszym bramkarzem. Po kilku miesiącach został przez szkocki klub wykupiony definitywnie. W tym samym sezonie Celtic został Mistrzem Szkocji i wywalczył Puchar Ligi Szkockiej. W sezonie 2006/2007 rozegrał swój pierwszy mecz w fazie grupowej Ligi Mistrzów. Pomimo przeprowadzki do Glasgow Artur nie zerwał więzów z Legią Warszawa. 18 kwietnia 2007 roku, podczas meczu 22. kolejki Orange Ekstraklasy można było go zobaczyć pomiędzy warszawskimi kibicami, jak dopingował Legię w meczu z Wisłą Płock. Jest ponadto członkiem "Stowarzyszenia Kibiców Legii".
Na początku kariery bronił bramki w drużynie Juniorów Młodszych Pogoni Siedlce. W 1993 pojechał z juniorami Pogoni na swój pierwszy poważny piłkarski wyjazd - turniej Dana Cup, gdzie zajął drugie miejsce. W sezonie 1995/1996 zadebiutował w seniorskiej drużynie Pogoni w meczu przeciwko Orlętom Łuków. W sezonie 1997/1998 zdobył z Pogonią Wojewódzki Puchar Polski oraz zadebiutował w reprezentacji Polski U-17. W 1999 trafił do Legii Warszawa, gdzie był na zmianę z Wojciechem Kowalewskim bramkarzem drugiej drużyny. Jesienią 2000 trafił w ramach wypożyczenia do drugoligowej drużyny Dolcanu Ząbki, gdzie grał do końca rundy. Wiosną 2001 wrócił na stadion przy ul. Łazienkowskiej, gdzie rozpoczął treningi z pierwszym zespołem Legii. 8 marca 2002 zadebiutował w pierwszej lidze w meczu z Pogonią Szczecin, zmieniając w bramce Radostina Stanewa. Od tego czasu stał się podstawowym zawodnikiem zespołu, który w tym samym sezonie sięgnął po Mistrzostwo Polski oraz Puchar Ligi. W europejskich pucharach zadebiutował 12 sierpnia 2004 meczem pucharu UEFA z FC Tbilisi. W lipcu 2005 został wypożyczony do Celticu, gdzie szybko stał się pierwszym bramkarzem. Po kilku miesiącach został przez szkocki klub wykupiony definitywnie. W tym samym sezonie Celtic został Mistrzem Szkocji i wywalczył Puchar Ligi Szkockiej. W sezonie 2006/2007 rozegrał swój pierwszy mecz w fazie grupowej Ligi Mistrzów. Pomimo przeprowadzki do Glasgow Artur nie zerwał więzów z Legią Warszawa. 18 kwietnia 2007 roku, podczas meczu 22. kolejki Orange Ekstraklasy można było go zobaczyć pomiędzy warszawskimi kibicami, jak dopingował Legię w meczu z Wisłą Płock. Jest ponadto członkiem "Stowarzyszenia Kibiców Legii".
Janusz Kulig
Autor admin (#1)
Janusz Kulig (ur. 19 października 1969 w Łapanowie, zm. 13 lutego 2004 w Rzezawie) - kierowca rajdowy. Był trzykrotnym mistrzem Polski w rajdach samochodowych (1997, 2000, 2001).
Dwukrotnym wicemistrzem Polski (1998, 1999), wicemistrzem Europy (2002), dwukrotnym mistrzem Europy Centralnej (1998, 1999), mistrzem Słowacji (2001). Odniósł kilkanaście zwycięstw w rajdach eliminacyjnych Mistrzostw Polski, startował także okazjonalnie w rajdach Mistrzostw Świata (odniósł sukces w Rajdzie Szwecji w 2003 r. w klasie samochodów produkcyjnych, mimo że później został zdyskwalifikowany za niezgodne z homologacją koło zamachowe swojego samochodu). W dniu 19 października 2004 r. został mianowany patronem Gimnazjum w Łapanowie.
Dwukrotnym wicemistrzem Polski (1998, 1999), wicemistrzem Europy (2002), dwukrotnym mistrzem Europy Centralnej (1998, 1999), mistrzem Słowacji (2001). Odniósł kilkanaście zwycięstw w rajdach eliminacyjnych Mistrzostw Polski, startował także okazjonalnie w rajdach Mistrzostw Świata (odniósł sukces w Rajdzie Szwecji w 2003 r. w klasie samochodów produkcyjnych, mimo że później został zdyskwalifikowany za niezgodne z homologacją koło zamachowe swojego samochodu). W dniu 19 października 2004 r. został mianowany patronem Gimnazjum w Łapanowie.
O tym piłkarzu od kilku już lat mówi się, że jest następcą legendarnego Diego Maradony. Łączy ich nie tylko to, że obaj są Argentyńczykami, nie tylko to, że są niskiego wzrostu, ale przede wszystkim łączy ich wielka klasa piłkarska.
O tym piłkarzu od kilku już lat mówi się, że jest następcą legendarnego Diego Maradony. Łączy ich nie tylko to, że obaj są Argentyńczykami, nie tylko to, że są niskiego wzrostu, ale przede wszystkim łączy ich wielka klasa piłkarska. Obydwaj prezentują bądź prezentowali bardzo zbliżony poziom gry. Wielu jednak sądzi, że Messi swoją klasą przerośnie słynnego Diego. Póki co musimy na to jeszcze poczekać. Diego Maradona zdobywał przecież z Argentyną Puchary Świata. A Leo w reprezentacji niestety wciąż zawodzi.
Skupmy się jednak na jego dobrej grze, czyli tej w klubie - FC Barcelonie. Wielu sądzi, że świetna gra Leo to efekt bardzo pasującego jemu stylu gry drużyny. Być może. Nie sposób jednak nie dostrzec jego klasy i nieprzeciętnych indywidualnych umiejętności.
Messi mija rywali niczym słupki treningowe. Jego niesamowita zwrotność, szybkość, zwinność powodują, że rywale stoją niczym słupy soli i ani myślą drgnąć podczas dryblingu Messiego. Lionel prowadząc piłkę przy nodze w ogóle nie traci na szybkości. Do tego dochodzi jego bezlitosna skuteczności, która pozwala jemu i jego drużynie zdobywać międzynarodowe puchary.
Wszystko jednak zaczęło się bardzo niepomyślnie dla Lionela. Jako młody chłopiec, dowiedział się, że ma wrodzoną wadę, która uniemożliwi mu prawidłowy wzrost. Obdarzony nieprzeciętnym talentem Messi nie załamał się. Ojciec zaprezentował jego umiejętność Barcelonie, a ta zdecydowała się sfinansować jego leczenie. Jak widać była to najlepsza inwestycja w historii tego klubu. W tym roku Lionel został uhonorowany. Liczne statuetki świadczą o jego wielkie klasie.
«